E-Bülten Aboneliği



On Üzerinden Dokuz Verdim Ben Bize...
07 Eylül 2012/961 Görülme

Son yazımı yazdıktan 4 gün sonra doğum yapacağımı söyleseler inanır hatta daha erkene çekebilirsek çok iyi olur derdim. Zira hamilelikten artık tamamen hevesimi almış, olabildiğince güzel geçirmiş, olabildiğince ağırlaşmış ve sürekli tuvalete gider hale gelmiş, uykusuzluktan gözlerimin altı morarmış ve sıcaklara hafif hafif maruz kalmaya başlamıştım. Yani bıkmıştım demeyelim ama bir sonraki aşamaya geçmek için sabırsızlanıyordum. Hamileliğim sırasında"Bu zamanların kıymetini bil, asıl zorluk çocuk doğunca başlayacak" diyenlere de 1 adet "bisiktirol" ilacından zorla içirmek istediğim çok olmuştur. Hamileliğin her dakikasını, çalışarak, gezerek, eğlenerek, tadını çıkara çıkara son dakikaya kadar ayakta geçirdim. Yattığım zamanlar çok azdır. Bu kısımda Tanrı'ya şükürlerimi sunmadan geçemeyeceğim. Ben hamileliğimde gezmeye ve harekete aşerdim. İzmir'de bir kemeraltı çarşısı vardır, karman çorman acaip bir yerdir. Çocukken en büyük eğlencelerimizden biri o çarşıda yürümek ve şımarıklık yapıp bir ton şey aldırmaktı ancak 15 yaşlarında falan oraları gezmek zulüm gelmeye başlamıştı ki en son resti çekip "ben gelmiyorum ya" lafımın üzerinden 20 sene falan geçmiştir. Gerçekten gitmedim ama hamileyken Kemeraltında bile gezdim o kadar söyliyeyim. Ayaklarım şişti demedim, göbeğim kocaman oldu demedim, hem gezdim hem son güne kadar araba kullandım. Çokta iyi yapmışım, hem çok hareketliydim, kilo kontrolümde yardımcı oldu hemde şimdi yazın sıcağından eve kapanmak zorunda kaldık, gezdiklerim yaptıklarım yanıma kar kaldı. Neyse, doğumumdan bir gün öncesinin akşamı , Tümay, annesi ve kızı Deniz'le birlikte, kocalara pazar rehaveti çökmüşken biz kızlar toplandık,Veli Usta'ya gidip rakısızda olsa salatamızı balığımızı söyleyip bir güzel yedik ve keyif yaptık. Hatta bir sonraki günün sabahına Altınoluk'ta kahvaltıya sözleştik. Annesinin planlarından habersiz benim minik adamım ADA içeride gelme planları yapıyormuş ki sabaha karşı 04:30 sularında korkunç bir ağrıyla uyandım. Ne yalan söyliyeyim ben hayatımda böyle ağrı görmedim. Hastaneye gittiğimde 8 cm açıldığım için doğumun yarısını gelmeden tamamlamışsın dedi dr. Tamamlamışımda gel bana sor, arabanın içinde ağrıdan kocama ne işkenceler ettiğimi. Kocama sorma, sorsanda söylememesi üzerine söz alındı kendisinden. Daha önce doğum yapmış olanlara "ağrı çok oluyormu" diye sorduğumda " yok canım yok regl ağrısı gibi" diyenlerin saçma bir şekilde beni korkutmamak için öyle söylediklerini düşünüyorum. Çünkü gerçekten regl ağrısı gibi hissetmişlerse insan olmadıklarını düşünmek için bin sebep sayabilirim. Yinede doğum yapmamış olanlara ve özellikle normal doğum yapacaklara söyleyebilirim ki bünyenize göre değişsede evet ağrı var hemde en azılsından. Hiç kendinizi kandırmayın. Ama vücudunuz buna o kadar hazır, kafanız ve kalbiniz bebeğinizle o kadar meşgulki siz buna seve seve katlanıyorsunuz. Zaten katlanmamak gibi bir şansınız yok, öylede böylede bu yavru doğacak ve bu sürecin bir parçası bu ağrılar. İyisimi kabullenin ve bebeğiniz için verdiğiniz bu çabanın tadını çıkarmaya çalışsın. Çok şükür ki doğumun yarısını yolda tamamlamamdan dolayı benim ağrılarım çok uzun saatler sürmedi, tabi birde sihirli iksir, can dost, harika içecek epiduralle tanıştım. Allah'ım o nasıl güzel birşey öyle. Kızgın kumlardan serin sulara atlamak gibi. Çok susamışssında içi buz dolu koca bir bardağı ağzına dikiyormuşsun gibi. Daha böyle bir sürü gibi sayabilir insan epidural için. Ben mesela iki sayfa falan yazarım epidural hakkında. Allah bulandan razı olsun ne diyeyim. Normal doğuma girdik, sezeryanla çıktı benim küçük adamım. Sağ salim geldi ya doğumun cinsi çok önemli değil. Normal doğuma hazırlanmıştım epey ama minik kalbinin atışları yavaşlayınca zorlayamadık daha fazla kuzuyu. Tarih 21.05.2012 ,saat :09:30... İşte o günden bu günlere geldik ve bugün 2 ayı geride bıraktık. Yandaki resimde ilk günümüzle 60. günümüzün halini bir araya getirdim ki aradaki 7 benzerliği bulabilmek kolay olsun. Bu iki ay içerisinde yaşananları kısaca gözde geçirdiğimde 10 üzerinden 9 veriyorum sürecime. Doğumum, doğum sonrası ailelerin kargaşası, bebeğin uyuması, gaz çıkarması, kaka yapması, emmeye alışma süreci, sünneti, benim duygusal iniş çıkışlarım, anne baba bebek senkronizasyonu, bebek ziyaretine geleceklerin organizasyonu, ailecek gezmeye çıkma, her koşulda ve her yerde emzirme gibi kategorilerde yarıştık ve şimdiye kadar genel olarak başarılı olduk. Etrafımda bu kadar anlayışlı ve güzel insan olduğu için çok şanslıyım. Daha yolun başında olsakta, önümüzde bir değil bin engelli maraton olsada şimdiye kadar yaşananlar kendi içinde çok güzeldi... Umarım dahada güzelleşerek nice yıllar geçiririz birlikte...

< Önceki YazıSonraki Yazı >

Yorumlar

Henüz Hiç Yorum Yapılmamış...

Yorum Yazın

İsim Soyisim
E-Mail
Yorum
Gönder
Yorum Kuralları
1 - Yaptığınız yorumun, yazıyla alakalı olmasına özen gösteriniz
2 - Yazım ve dil bilgisi konusundaki hassasiyetinizi yorumlarınızda da gösteriniz.
3 - Her zaman nazik bir üslup kullanmaya özen gösteriniz.
4 - Yukarıdaki kurallardan herhangi birine uymamanız durumunda, site sahibi yorumunuzu yayınlama ya da yayınlamama hakkına sahiptir.

E-Bülten Aboneliği



Copyright © 2017 | ADA YAZILARI - Tüm Hakları Saklıdır.